Jan Kanty Olszewski (ur. 22 października 1885 w Sitnicy, zm. 16–19 kwietnia 1940 w Katyniu) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 22 października 1885 w Sitnicy, w ówczesnym powiecie gorlickim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Józefa i Kazimiery z Jaszczurowskich. W 1906 rozpoczął zawodową służbę w cesarskiej i królewskiej armii. Został wcielony do 6 galicyjskiego pułku ułanów w Rzeszowie. W szeregach tego pułku wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach (1912–1913), a następnie walczył na frontach I wojnie światowej. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów kawalerii: porucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1906, nadporucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1912 i rotmistrza ze starszeństwem z 1 maja 1916.