Po udziale w spaghetti westernach, Żywi, a najlepiej martwi (Vivi o preferibilmente morti, 1969) w reż. Duccio Tessariego jako Rossella Scott z Giuliano Gemmą i Nazywali go Amen (Così sia, 1972) jako Dorothy, przełomem w karierze była rola młodej, pozornie niewinnej Amerykanki Nancy z pokolenia „dzieci kwiatów” w komedii Romana Polańskiego Co? (Che?, 1971).
We Francji zrealizowano komedię kryminalną Trzeba żyć niebezpiecznie (Il faut vivre dangereusement, 1975), gdzie została obsadzona w roli Lorraine u boku Annie Girardot. Claude Chabrol zaangażował ją do roli Nathalie De La Tour Piquet w komedii Mieszczańskie szaleństwa (Folies bourgeoises, 1976) u boku Bruce’a Derna i Ann-Margret.
W latach 80. XX wieku przyczyniła się do popularyzacji mody na aerobik i nagrywała materiały na wideo. W 1983 w Berlinie otworzyła studio aerobiku. W tym samym okresie występowała jako piosenkarka śpiewając poetyckie kompozycje Georgesa Brassensa, w 1980 nagrała po włosku singiel „Angelo prepotente”, który ukazał się także w wersjach angielskiej i niemieckiej. Wystąpiła jako Alicia w hiszpańskim dramacie biograficznym Ostatni romans (Romanza final (Gayarre), 1986) z José Carrerasem.