Mistrzostwa rozegrano w dwóch halach w kompleksie Pałacu Olimpijskiego w Tbilisi, a nad ich przebiegiem czuwało szesnaście par arbitrów. Po raz pierwszy w trakcie turnieju zespoły mogły wymienić ze zgłoszonej szesnastki maksymalnie trzech zawodników na takich, którzy byli ujęci w szerokim, dwudziestoośmioosobowym składzie. Wstęp na mecze był bezpłatny, zawody były też transmitowane w Internecie.
Reprezentacje w pierwszej fazie rywalizowały w ramach czterech sześciozespołowych grup systemem kołowym. Zwycięzca meczu zyskiwał dwa punkty, za remis przysługiwał jeden punkt, porażka nie była punktowana, a cztery czołowe zespoły z każdej grupy awansowały do fazy pucharowej. Przy ustalaniu rankingu po fazie grupowej w przypadku tej samej liczby punktów lokaty zespołów były ustalane kolejno na podstawie: wyników meczów pomiędzy zainteresowanymi drużynami; lepszego bilansu bramek w meczach pomiędzy zainteresowanymi drużynami; większej liczby zdobytych bramek w meczach pomiędzy zainteresowanymi drużynami; lepszego bilansu bramek zdobytych i straconych; większej liczby zdobytych bramek; losowania.
W finale spotkały się dwie niepokonane dotychczas drużyny.