Organizacja była aktywna na arenie międzynarodowej, prezentując polskie, wówczas bardzo nowatorskie, poglądy na rehabilitację m.in. na forum UNICEF i UNESCO. Zorganizowała także w Polsce dwa międzynarodowe kongresy naukowe – w okresach 10–12 maja 1971 i 1–7 października 1983. Obok działalności społecznej prowadzono działalność naukową, wydawniczą i inną (pomoc dla ofiar wypadków drogowych, tworzenie kół skupiających ludzi chorych na epilepsję oraz stwardnienie rozsiane, organizacja pierwszego w Polsce turnusu mowy przełykowej dla osób po onkologicznych operacjach krtani, jak również organizacja specjalistycznych turnusów dla osób z chorobą Parkinsona i Alzheimera). Po 1989 organizacja wspiera osoby niepełnosprawne przy wchodzeniu na rynek pracy.
Mimo że nazwa organizacji pozostaje archaiczna, to jest świadomie utrzymywana z szacunku dla jej twórców i organizatorów – to jej działalność przyczyniła się w znacznym stopniu do zmian w słownictwie związanym z niepełnosprawnością.