w 1819 ósmym wielkim mistrzem był Wilhelm Wittelsbach. Po jego śmieci, król Ludwik I dekretem z 16 lutego 1837 przekształcił odznaczenie w order zasługi zmieniając jego nazwę na Order Zasługi Świętego Michała, przejmując tytuł wielkiego mistrza, liberalizując zasady nadawania (każdy mógł zostać odznaczony, niezależnie od wiary czy narodowości) i ustalając limity odznaczonych dla poszczególnych klas (24 Krzyże Wielkie, 40 Komandorów i 300 Kawalerów).
Order podzielono początkowo na trzy, a później na pięć klas: Krzyż Wieki (Großkreuz), Wielki Komandor (Großkomtur) – od 24 czerwca 1855, Komandor (Komtur), Kawaler (Ritter), Kawaler II klasy (Ritter II. Klasse) – od 24 czerwca 1855.
Nowe nazwy dla klas wprowadzono w 1887, dodano kilka nowych klas m.in. w 1910. Ostatecznie z końcem monarchia w 1918 order był podzielony na: Krzyż Wieki (Großkreuz), I Klasa (I. Klasse), II Klasa z Gwiazdą (II. Klasse mit Stern) II Klasa (II. Klasse), Krzyż Honorowy (Ehrenkreuz), III Klasa (III. Klasse), IV Klasa z Koroną (IV. Klasse mit Krone), IV Klasa (IV.