Kategorie ofiar Osoby poszkodowane w czasie II wojny światowej, których los przełożył się na wskaźniki demograficzne, można podzielić na następujące grupy: osoby, które poniosły śmierć w wyniku działań wojennych przeciwko III Rzeszy oraz Związkowi Radzieckiemu; osoby, które poniosły śmierć w wyniku eksterminacji i egzekucji dokonanych przez okupantów; osoby, które poniosły śmierć w walkach z ukraińską UPA; osoby zmuszone do migracji w wyniku działań wojennych – ucieczki, emigracja, wysiedlenia i deportacje ludności; osoby, które znalazły się poza granicami kraju w wyniku przesunięcia granic Polski.
Szacunki według władz PRL Pierwsze próby oszacowania strat wojennych podjął już w 1939 rząd II RP. Po wojnie, w styczniu 1947 r. Biuro Odszkodowań Wojennych działające przy Prezydium Rady Ministrów w „Sprawozdaniu w przedmiocie strat i szkód wojennych Polski w latach 1939–1945” oszacowało ogółem straty osobowe na 6,028 mln osób, w tym ponad połowę – 3,2 mln stanowili Żydzi (ubytek urodzeń obliczono na 1,215 mln), .