XVI wieku, kiedy to syn Marcina Zborowskiego – Andrzej, po przejściu na katolicyzm, zwrócił kościół katolikomOpis wizytacji diecezji krakowskiej odbytej w latach 1596–1598 z polecenia kardynała Jerzego Radziwiłła, [w:] Bukowski J., Dzieje reformacji w Polsce : Od wejścia jej do Polski aż do jej upadku, tom 1, Kraków 1883, s. 648.Łukaszewicz J., Dzieje kościołów wyznania helweckiego w dawnej Małej Polsce, Poznań 1853, s. 411.Merczyng H., Zbory i senatorowie protestanccy w dawnej Polsce, [w:] Krasiński W., Zarys dziejów powstania i upadku reformacji w Polsce, tom 2 cz. 2, Warszawa 1905, s. 199.Wiśniewski J., op. cit..
W 1832 roku świątynia, wskutek bardzo złego stanu, została gruntownie wyremontowana oraz przebudowana (ze starej budowli pozostawiono jedynie wschodnią ścianę z wielkim ołtarzem), dzięki fundacji Marianny Wielogłowskiej, ówczesnej dziedziczki Solca i Zborowa. W latach 30. XX wieku kościół rozebrano, a na jego miejscu w latach 1937–1939 wzniesiono nową świątynię.