w środkowym znajduje się okno oświetlające chór muzyczny, a w pozostałych są umieszczone płyciny i wnęki przeznaczone na figury. W 1978 roku w tych wnękach zostało umieszczonych sześć figur cementowych: Chrystusa Pana, Matki Bożej, św. Józefa. św. Barbary, św. Antoniego z Padwy i św. Stanisława Kostki. Nad portalem kościoła znajduje się napis „Aedificatum A.D. 1667 et A.D. Renovatum – 1974”. Ponad tym znajduje się napis „Ro. 1863”. Pod samym szczytem tympanonu znajduje się, umieszczony w kole, symbol Maryi Patronki Kościoła. Elewacja jest zwieńczona metalowym krzyżem podpartym przez cokolik. Budowla posiada dach dwuspadowy, pierwotnie kryty gontem, obecnie kryty blachą.
Świątynia posiada jedną nawę. Dawniej znajdowało się w niej sześć ołtarzy: główny, z pierwotnie znajdującą się w nim figurą Matki Bożej Jackowej, a w późniejszych latach z uznawanym za cudowny obrazem Matki Bożej Częstochowskiej oraz boczne: Chrystusa Ukrzyżowanego z drewnianym krzyżem z XVII wieku, św. Józefa, św. Mateusza Apostoła, św. Antoniego z Padwy i św. Dominika. Do 1970 roku zachowały się tylko dwa boczne ołtarze, które w późniejszych latach zostały także zdemontowane w tym celu, by powiększyć przestrzeń kościoła.