Inne teorie wskazywały, że mógł to być element zastawy stołowej, parament obrzędów solarnych, miniatura pojazdu boga deszczu lub ziemi, narzędzie do wyjmowania czegoś z pieca, a nawet rodzaj krajalnika do ciast.
Początkowo wózek znalazł się w prywatnej kolekcji hrabiego Friedricha Christiana von Zietena na terenie Rypina Nowego (Neuruppin). Od 1865 do dziś pozostaje w kolekcji Heimatmuseum Neuruppin. Od 2002 jego wierną kopię oglądać można w Muzeum Ziemi Torzymskiej w Ośnie Lubuskim.
Zabytek jest rzadko znajdowanym wytworem – na terenie Środkowego Nadodrza znaleziono zaledwie dziewięć podobnych obiektów. Koło ze szprychami oraz wizerunki ptaków mogą być w tych przypadkach symbolami solarnymi, co stawiałoby przedmiot w rzędzie obiektów religijnych.
Kultura Theodor Fontane w powieści historycznej Vor dem Sturm (1878) wskazuje na wózek jako wytwór wysokiej kultury słowiańskiej. Tutejsi, prowadzący spokojny i osiadły tryb życia Słowianie, byli według niego nosicielami wysokiej kultury przejawiającej się w wytwarzaniu kunsztownych przedmiotów o bogatych zdobieniach. Byli oni przeciwwagą dla dzikich, krwiożerczych i nieokrzesanych Germanów, składających wówczas ofiary z ludzi.
Zobacz też Wózek z Trundholm Kultura halsztacka
Przypisy
Kategoria:Archeologia Polski Kategoria:Ośno Lubuskie Kategoria:Epoka żelaza