W 1981 rozpoczął dwuletnie studia doktoranckie na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, które ukończył w 1983 roku. W celu dalszego doskonalenia się w latach 1989–1991 odbył studia w Düsseldorfie poświęcone badaniom nad życiem i twórczością Carla Loewego. W 1994 roku był założycielem i dyrektorem Społecznej Szkoły Muzycznej I i II stopnia w Szczecinie. Od 1998 roku rozpoczyna się współpraca z Katedrą Przedmiotów Artystycznych Uniwersytetu Szczecińskiego oraz z Muzeum w Stargardzie Szczecińskim w zakresie badań nad historia życia muzycznego miasta na przestrzeni dziejów. Na Uniwersytecie Szczecińskim prowadził wykłady z przedmiotów artystyczny oraz związanych z historią muzyki i sztuki. W roku 2001 obronił w Instytucie Historii na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Szczecińskiego dysertacje doktorską „Carl Loewe w życiu kulturalnym Szczecina w latach 1820–1866”, uzyskując stopień doktora nauk humanistycznych. Wykształcił wielu pianistów, m.in. Sławomira Wilka, Michała Francuza, Andrzeja Janaszka.
Zmarł 14 maja 2010 roku w Szczecinie. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 22 maja w bazylice archikatedralnej św. Jakuba w Szczecinie.