Już podczas studiów pracowała w Katedrze Botaniki Wydziału Rolniczego tej Uczelni pod kierunkiem profesora Stanisława Tołpy, przechodząc w ciągu 10 lat kolejne szczeble zawodowe, od demonstratora do adiunkta. W 1955, wraz z mężem Mieczysławem Jasnowskim, przeniosła się do nowo utworzonej Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie do Katedry Botaniki kierowanej wówczas przez profesora Stefan Kownasa. W Katedrze Botaniki pracowała jako adiunkt (1955–1967), docent (1968–1984) i profesor (1985–1996), w latach 1990–1996 była jej kierownikiem. Przez ponad 13 lat (1968–1981) była prodziekanem Wydziału Rolniczego do Spraw Studiów Zaocznych. Wielokrotnie była wybierana do Senatu Akademii Rolniczej i działała w komisjach senackich. Na emeryturę przeszła w roku 1996, kontynuując działalność naukową i organizacyjną.

Wieloletnia członkini i Przewodnicząca Wojewódzkiej Rady Ochrony Przyrody, a następnie Regionalnej Rady Ochrony Przyrody dążąca do zrównoważonego gospodarowania zasobami przyrody. Przez wiele lat swoimi działaniami dawała przykład kreatywnej i kompromisowej współpracy pomiędzy służbami ochrony przyrody.