Działalność Od wczesnego dzieciństwa odznaczał się Ułanowicz wyjątkowym talentem muzycznym. Jak rzadko kto, nie znając nut, potrafił odtwarzać zasłyszane melodie ze słuchu. Jan Bacewicz, historyk-regionalista, pisał w swoim artykule: Zygmunt grał na wszystkim, choć nie znał ani jednej nutyJ. Bacewicz, Czegoś pragnąć, "Jaćwież" 1986, nr 2, s. 10.. Doskonały słuch, wyczucie i wrażliwość muzyczna pozwoliły mu rozwijać swoje zainteresowania muzyczne, które z jednej strony były pasją, z drugiej zaś pozwalały na zarobkowanie. Udało mu się założyć małą kapelę, z którą grał na weselach. Zwieńczeniem jego muzycznych występów było powołanie do życia, wespół z Józefem Podziewskim, zespołu folklorystycznego „Przeroślaki”. W kapeli występowali muzycy i śpiewacy z najbliższej okolicy, amatorzy odznaczający się jednak dużym wyczuciem muzycznym. O wysokim poziomie artystycznym zespołu świadczyły komentarze: zawodowcy się poprzebierali w ludowe stroje i udają amatorówJ. Leski, "Przeroślaki", "Poznaj Swój Kraj" 1987, nr 6, s. 7..Wielką pasją Ułanowicza były stare zegary. Gromadził je, katalogował, poznawał ich historię. Kolekcja liczyła ponad siedemdziesiąt egzemplarzy.Był także autorem scenariuszy kolędniczych i tekstów szopek noworocznych, ale przede wszystkim cyklu „Z melodią i piosenką przez świat” - wędrówek podróżniczych po świecie.