W lipcu 2015 został współprzewodniczącym Alternatywy dla Niemiec obok Frauke Petry. We wrześniu 2017, gdy Frauke Petry opuściła AfD, został jedynym przewodniczącym tej partii. W listopadzie 2017 objął wakujący mandat eurodeputowanego, dołączył do frakcji Europa Wolności i Demokracji Bezpośredniej. W grudniu 2017 został wybrany na jednego z dwóch przewodniczących AfD (obok Alexandra Gaulanda, którego później zastąpił Tino Chrupalla). W maju 2019 wybrany do Europarlamentu na kolejną kadencję.
W styczniu 2022 wystąpił z AfD, zarzucając partii nadmierną radykalizację. Od czerwca tego samego roku do września 2023 należał do Niemieckiej Partii Centrum.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Moguncji Kategoria:Ludzie urodzeni w Essen Kategoria:Niemieccy ekonomiści Kategoria:Niemieccy posłowie do landtagów Kategoria:Niemieccy posłowie do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji Kategoria:Niemieccy posłowie do Parlamentu Europejskiego IX kadencji Kategoria:Politycy Alternatywy dla Niemiec Kategoria:Politycy Niemieckiej Partii Centrum Kategoria:Urodzeni w 1961