Joachim Józef Gnida (ur. 5 stycznia 1953 w Mikołowie, zm. 2 stycznia 1982 w Katowicach) – polski robotnik, pracownik Kopalni Węgla Kamiennego „Wujek” od 14 września 1971, ofiara pacyfikacji kopalni Wujek w grudniu 1981 roku.
Życiorys Syn Eryka i Heleny z domu Gałuszka. Uczęszczał do Szkoły Podstawowej im. Karola Świerczewskiego w Tychach. W 1971 ukończył Zespół Szkół Zawodowych dla Pracujących Piotrowickiej Fabryki Maszyn w Katowicach i został tokarzem. Po ukończeniu szkoły pracował w KWK „Wujek” jako ładowacz, młodszy cieśla, a następnie jako górnik.
Do 1976 roku członek PZPR, od 1980 roku członek NSZZ „Solidarność”.
Po wprowadzeniu stanu wojennego brał udział w strajku, który miał miejsce na terenie kopalni w dniach 13–16 grudnia 1981. Podczas pacyfikacji 16 grudnia 1981 został postrzelony z broni maszynowej. Kula trafiła go w głowę. Zmarł 2 stycznia 1982 o godzinie 8:30 w szpitalu w Katowicach-Ochojcu nie odzyskawszy przytomności. Pogrzeb odbył się 7 stycznia 1982 na cmentarzu ewangelickim w Mikołowie.
Pozostawił żonę Renatę i córkę Aleksandrę (ur. 1979)Przemysław Miśkiewicz, Jędrzej Lipski, Robert Dyja, 25. rocznica pacyfikacji Kopalni Wujek, „Dziennik Zachodni” (dodatek specjalny) nr 293, 16 grudnia 2006, s.