mały|Grób Adolfa Inlendera Adolf Władysław Inlender (Inleander) (ur. 19 grudnia 1853 w Buczaczu, zm. 27 lutego 1920 we LwowieAdolf Władysław Inlender, Sejm Wielki) – polski farmaceuta, działacz społeczny i socjalistyczny.
Życiorys Urodził się w rodzinie lekarza, jego bratem był Ludwik Inlender. Adolf studiował farmację na Uniwersytecie Lwowskim. W latach 70. i 80. XIX wieku był jednym z liderów ruchów socjalistycznych w Galicji Wschodniej, na jego adres nadsyłana była literatura socjalistyczna dla Ludwika Waryńskiego, Stanisława Mendelsona i Kazimierza Dłuskiego. Wspólnie z Iwanem Franką i Mychajłą Pawlikiem brał udział w wydawaniu polskojęzycznej gazety „Praca”. Został aresztowany w związku z procesem Erazma Kobylańskiego, który miał miejsce 21 października 1878 i osądzony podczas tzw. „procesu socjalistów”, przewieziono go do więzienia w Krakowie, gdzie przebywał przez rok. Należał do Komitetu socjalistów skupiony przy redakcji „Pracy”, komitet ten w 1879 stał się komitetem redakcyjnym i kierował ruchem robotniczym we Lwowie. Pod wpływem dzieł Karola Marksa i Fryderyka Engelsa wspólnie z Iwanem Franką i Bolesławem Czerwieńskim sformułował program pierwszej partii socjalistycznej w Galicji Wschodniej, został on opublikowany w 1881 w Genewie pod tytułem „Program socjalistów galicyjskich”.