Po likwidacji Biura Konstrukcyjnego w 1931, została przydzielona do Oddziału Budowlanego. W związku z kryzysem ekonomicznym i redukcją etatów zwolniona z pracy z końcem 1931. W latach 1931–1934 pracowała w biurze Kazimierza Kulczyńskiego, wykonując rysunki architektoniczne. W 1932 na podstawie zdanego egzaminu otrzymała koncesję na wykonywanie zawodu budowlanego pozwalające na samodzielną pracę w zawodzie architekta. Wraz z Relą Schmeidler i Ireną Bertig należała do pierwszych kobiet pracujących w zawodzie architekta w Krakowie.
Od 1931 członkini Związku Architektów Województwa Krakowskiego, przemianowanego w 1934 na Stowarzyszenie Architektów Rzeczypospolitej Polskiej, oraz Związku Inżynierów Żydów; w 1937 wchodziła w skład zarządu tego stowarzyszenia. Do dziś istnieją dwa zaprojektowane przez nią budynki: przy al. Beliny-Prażmowskiego 28 (1933–1935) oraz ul. Pawlikowskiego 16 (1937–1939) – kamienica czynszowa realizowana dla Józefa i Eleonory Elsnerów.