Stanisław Woźniak ps. „Inkasent”, „Marian” (ur. 2 października 1904 w Dębogórze, zm. 5 października 1942 w Kórniku) – oficer AK, komendant placówki ZWZ-AK „Smoła” w Kórniku, gazomistrz.
Życiorys Od 1909 roku wraz z rodzicami, Wojciechem i Marianną, mieszkał w Głównej. Tam też ukończył w 1918 roku szkołę powszechną. W 1919 roku rozpoczął naukę w szkole wydziałowej i podjął pracę w Gazowni Miejskiej w Poznaniu, terminując w zawodzie gazomistrza. Prywatne stypendium inż. Włodzimierza Dziurżyńskiego otrzymane w 1922 roku pozwoliło Woźniakowi na rozpoczęcie nauki w Państwowej Szkole Budowy Maszyn w Poznaniu. W 1925 r., jako ekstern, zdał egzamin dojrzałości, a w następnym roku objął stanowisko kierownika Gazowni Miejskiej w Kórniku.
W latach 1927–29 odbył kursy specjalne dla instruktorów obrony przeciwlotniczej w sztabie Dowództwa Okręgu Korpusu nr VII. Wkrótce został instruktorem w Okręgowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego oraz w Związku Strzeleckim. Od 1930 roku był członkiem Zarządu Okręgowego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. Z ramienia DOK był odpowiedzialny za rozpoznanie działań dywersyjnych mniejszości niemieckiej w powiecie śremskim. W 1938 roku został przydzielony do Tajnej Organizacji Konspiracyjnej w stopniu sierżanta podchorążego.