Okee po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem Prisons FC (już wcześniej był grającym asystentem angielskiego szkoleniowca Billa Kirkhama), a w 1976 roku został mianowany selekcjonerem drużyny narodowej. Jeszcze w tym samym roku Żurawie zdobyły Puchar CECAFA, a sukces ten powtórzyły w kolejnym roku. W 1978 roku Okee doprowadził Ugandyjczyków do największego sukcesu w historii, jakim było zajęcie drugiego miejsca w Pucharze Narodów Afryki 1978. Od tego momentu wyniki reprezentacji znacznie się pogorszyły w wyniku niepokojów politycznych. Najpierw wybuchła Wojna ugandyjsko-tanzańska, a następnie wojna domowa w Ugandzie, a wielu piłkarzy resortowych klubów zostało aresztowanych lub wygnanych. Okee w 1981 roku postanowił więc opuścić kraj i wyjechać do Niemiec, gdzie ukończył kurs trenerski. W 1983 roku wrócił do ojczyzny i na krótko ponownie został selekcjonerem reprezentacji.
Po ponownym odejściu z reprezentacji Ugandy Okee trenował Nile Breweries Jinja, a następnie wyemigrował do Kenii, gdzie prowadził kilka klubów, m.in. Mumias Sugar FC.