Chorągiew Rzeszowska w 1970 skupiała 125 tys. członków ZHP, w 1973 w jej skład wchodziły 23 hufce: Brzozów, Dębica, Gorlice, Jarosław, Jasło, Kolbuszowa, Krosno, Lesko, Leżajsk, Lubaczów, Łańcut, Mielec, Nisko, Przemyśl, Przeworsk, Rzeszów-miasto, Rzeszów-powiat, Ropczyce, Sanok, Stalowa Wola, Strzyżów, Tarnobrzeg i Ustrzyki Dolne.
W 1975 wraz z wprowadzeniem nowego podziału administracyjnego kraju z dotychczasowej Chorągwi Rzeszowskiej powstały 4 chorągwie: Krośnieńska, Przemyska, Rzeszowska i Tarnobrzeska (ponadto Hufiec Dębica włączono do Chorągwi Tarnowskiej, a część Hufca Gorlice – do Chorągwi Nowosądeckiej): Chorągiew Krośnieńska liczyła w 1976 40,4 tys. harcerek i harcerzy, w jej skład wchodziło wówczas 14 hufców (w 1977 – 36 hufców). W 1978 przyjęła imię Ignacego Łukasiewicza i otrzymała sztandar. Odtąd harcerze tego regionu uczestniczyli w przedsięwzięciach programowych związanych z bohaterem, m.in. w rajdach „Szlakami przemysłu naftowego”, chorągiew objęła też patronat nad skansenem przemysłu naftowego w Bóbrce. Powstał ośrodek żeglarski chorągwi nad Jeziorem Myczkowskim. Chorągiew Przemyska skupiała w 1975 37,2 tys. członków ZHP, w 1980 – 41,7 tys., w 1984 – 25,5 tys. W 1984 składała się z 10 hufców. W dniu 9 maja 1981 chorągiew ta przyjęła imię gen. Zygmunta Berlinga.