W latach 1952–1976 członek Komitetu Centralnego partii, od 1954 deputowany do Zgromadzenia Ludowego. W 1961 objął stanowisko wiceministra edukacji, a w 1965 stanął na czele resortu. W tym czasie nadzorował zmianę ideologiczne w albańskich podręcznikach po zerwaniu Albanii z ZSRR. W latach 1966–1976 kierował połączonym resortem edukacji i kultury. Odpowiadał za budowę nowego studia filmowego, w którym w latach 70. zrealizowano kilkadziesiąt filmów fabularnych.

Poddany krytyce w czasie IV Plenum Komitetu Centralnego partii (29-31 marca 1976) i oskarżony o oportunizm oraz współpracę z Fadilem Paçramim. Wtedy też skierował list do Envera Hodży, w której wyrażał samokrytykę. W kwietniu 1976 usunięty ze stanowisk państwowych i poddany represjom. W latach 1976–1977 pełnił funkcję dyrektora szkoły podstawowej w Tepelenie. Od 1977 pracował początkowo jako robotnik, a następnie jako pasterz w kołchozie Dhëmbian k. Tepeleny. W 1985 przeszedł na emeryturę i uzyskał zgodę na powrót do Elbasanu, skąd w roku 1990 przeniósł się do Tirany.

Był żonaty (żona Virgjini z d.