Dawny dwór Już ponoć w pierwszej połowie XVIII wieku istniał tu drewniany dwór. Prawdopodobnie Maciej Mierzejewski rozbudował dwór, dobudowując od strony podjazdu ganek z czterema filarami, a od strony ogrodu w środkowej części murowaną ścianę w postaci pozornego ryzalitu, zdobioną czterema wydatnymi pilastrami i trójkątnymi naczółkami nadokiennymi. Obie strony dworu zostały zwieńczone attykami w stylu empirowym. Po modernizacji dwór miał postać jedenastoosiowego, w całości parterowego, na wysokiej podmurówce szerokiego prostokątnego budynku. Ściany drewniane nie były tynkowane, tylko filary ganku, wspierające belkowanie z fryzem tryglifowym i trójkątnym szczytem przebitym półokrągłym oknem, oraz ramy okienne, były lakierowane na biało.
W początkach XX wieku dobudowano w środkowej, murowanej części strony ogrodowej dworu obszerny kamienny taras z balustradą. Dwór przykryty był dosyć wysokim czterospadowym dachem. Wnętrze charakteryzowało się prostotą, w trzech paradnych pokojach były posadzki parkietowe układane w duże kwadraty. Prócz dwóch murowanych kominków, w pokojach dworu znajdowały się piece z kolorowych kafli kolorowych. Salon umeblowany był ciężkimi meblami mahoniowymi w stylu empire.