Z dniem 15 października 1924 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do dowództwa 9 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Baranowiczach na stanowisko szefa sztabu. 3 maja 1926 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 roku i 19. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. 11 października 1926 roku został przeniesiony do 3 pułku Ułanów Śląskich w Tarnowskich Górach na stanowisko dowódcy szwadronu. 31 października 1927 roku został przeniesiony do kadry oficerów kawalerii z równoczesnym przydziałem do dowództwa 16 Pomorskiej Dywizji Piechoty w Grudziądzu na stanowisko szefa sztabu. 23 sierpnia 1929 roku został przeniesiony do 8 pułku strzelców konnych w Chełmnie, a 31 marca 1930 roku wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy tego oddziału. Z dniem 30 września 1931 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Małkinia. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I”.