W listopadzie 1968 roku ogłosił zwrot w lewo (ang. Move to the Left) podczas przemówienia dla studentów w Busoga College, którego sam był absolwentem. W 1969 roku Obote przedstawił Common Man's Charter (pol. „Kartę Zwykłego Człowieka”) – główny dokument swojej strategii zwrotu w lewo (ang. Move to the Left), a Narodowy Kongres Ugandy (ang. Uganda People's Congress, UPC) przyjął jego postulaty. Strategia zakładała redystrybucję bogactwa w Ugandzie przy pomocy państwa poprzez nacjonalizację przemysłu i redystrybucję zysków na rzecz wywłaszczonych Ugandyjczyków, by rozprawić się z nierównościami społecznymi narosłymi w okresie kolonializmu.
Strategia była krytykowana jako niespójna – zamiast przekazywać władzę w ręce ludu, prowadziła do centralizacji władzy w rękach Obote. Ministrowie rządu Obote podchodzili do niej z dystansem – w Kampali krążyło wówczas powiedzenie, że „ministrowie nosili serca po lewej, a portfele po prawej stronie”. Urzędnicy, ziemiaństwo i przywódcy religijni przeżywali okres niepewności. Środki masowego przekazu nie były na tyle rozwinięte, by idea rewolucji społecznej przebiła się do społeczeństwa, które w większości utożsamiało socjalizm z komunizmem. Dawne ośrodki władzy w zlikwidowanych królestwach nie miały żadnej motywacji, by propagować nowe idee.