W 1945 roku pałac stał się siedzibą Tarnowskiej Szkoły Ogrodniczej, która w ciągu lat zmieniała swoją nazwę.
W 2018 roku bez wiedzy i zgody konserwatora zabytków wyasfaltowano drogę na terenie pałacowym.
Architektura
Pałac Pałac w obecnym kształcie to budowla zbudowana na planie litery C, posiada cechy architektury klasycystycznej z elementami eklektycznymi. Do zachodniego skrzydła pałacu przylega neogotycka kaplica, elewację po stronie południowo-zachodniej wykonano w stylu neorenesansowym. Dwupiętrowe skrzydło wschodnie i jednopiętrowe skrzydło zachodnie łączy jednopiętrowa węższa przewiązka z portykiem kolumnowym przed podjazdem od strony północnej. Cztery doryckie kolumny i dwa murowane słupy podpierają taras nad wejściem. Wejście główne prowadzi do obszernego holu ze sklepieniem kolebkowym. Znajduje się tutaj neorenesansowy marmurowy kominek, który zdobi popiersie Tadeusza Kościuszki autorstwa Jerzego Popiela z 1946. Rezydencja, w części podpiwniczona, jest budowlą dwutraktową, a częściowo z trzytraktowym układem pomieszczeń. W skrzydle zachodnim znajduje się dawna sala balowa, z kolumnami i klasycystyczną dekoracją stiukową. W niektórych pomieszczeniach na parterze zastosowano sklepienia żaglaste.