thumb|300px|Scena z Ab urbe condita na panelu ołtarza w Ostii Ab urbe condita – dzieło Tytusa Liwiusza, historia starożytnego Rzymu od założenia miasta w r. 753 p.n.e. do czasów współczesnych autorowi.
Tematyka thumb|upright=0.4|Papirus z zapisem jednej z ksiąg historii Liwiusza Dzieło historyczne opisuje wydarzenia od założenia tego miasta aż do roku 9 p.n.e. Dzieło zatytułowane było Od założenia Miasta (łac. Ab Urbe condita libri CXLII) i miało objętość 142 woluminów, które powstawały i były kolejno wydawane w latach od ok. 31 p.n.e. aż do 17 n.e. (a więc przez ponad 40 lat). Analiza tekstu Liwiusza wskazuje, że poszczególne fragmenty dzieła były tworzone i publikowane przez długi okres. We wstępie do księgi XXXI Liwiusz sygnalizuje zmęczenie tematem i przerażenie ogromem czekającej go pracy.
Pierwszych 45 ksiąg (I–XLV) obejmowało następującą tematykę: I-V: od założenia Rzymu do bitwy nad rzeką Alią VI-XV: do początku wojen punickich XVI-XX: pierwsza wojna punicka XXI-XXX: druga wojna punicka XXXI-XLV (31–45): wojny macedońska i syryjska