Według wszystkich wskaźników sytuacja kobiet zamieszkujących obszary wiejskie jest gorsza niż mężczyzn, a także kobiet i mężczyzn mieszkających w miastach, co jest sprzeczne z zasadami równości płci i równości ludzi.
Pomimo stałego zmniejszania się ubóstwa w skali globu, wśród miliarda ludzi żyjących w nieakceptowalnie skrajnej nędzy ogromna większość bytuje na obszarach wiejskich. Ubóstwo jest na wsi znacznie bardziej powszechne niż na obszarach miejskich. Małe gospodarstwa wiejskie wytwarzają 80% żywności w Azji i Afryce subsaharyjskiej i pozwalają na przetrwanie 2,5 miliarda ludzi. Kobiety na wsi mogłyby być nie mniej przedsiębiorcze i produktywne od mężczyzn gdyby nie fakt, iż uzyskują one niższe ceny za swoje produkty przy jednoczesnych ograniczeniach dostępu do pozyskania środków produkcji, funduszy, utrudnieniach w nabyciu gruntów czy wartościowych pasz.
Bariery strukturalne i dyskryminujące normy społeczne ograniczają decyzyjność kobiet i ich uczestnictwo w życiu rodzin i społeczności wiejskich.