Pomnik przedstawiał Marię Teresą konno, w węgierskim stroju narodowym i z koroną świętego Stefana na głowie. Towarzyszyło jej dwóch huzarów, symbolizujących oddaną węgierską szlachtę. Na cokole umieszczono łacińską dewizę vitam et sanguinem (życie i krew), która była skróconą wersją okrzyku wzniesionego przez poddanych, gdy królowa poprosiła ich o wsparcie w wojnie o sukcesję austriacką (vitam et sanguinem pro rege nostro). Autorem pomnika był urodzony w Pozsony węgierski rzeźbiarz János Fadrusz. Miejsce wybrano nieprzypadkowo – w przeszłości znajdował się tu niewielki kopiec (Königsberg), na którym odbywała się część ceremonii koronacyjnych.
Pomnik uroczyście odsłonięto 16 maja 1897 roku, w obecności króla Franciszka Józefa I i dworu wiedeńskiego. Przetrwał niecałe 24 lata, bowiem w dniach 26–29 października 1921 roku został zburzony przez dawnych czechosłowackich legionistów w asyście policji. Związane to było ze wzrostem antywęgierskich nastrojów społeczeństwa Czechosłowacji, po dwóch próbach odzyskania tronu w Budapeszcie przez Karola IV. Większe fragmenty zniszczonej kompozycji rozdysponowano wśród miejscowych rzeźbiarzy do wykorzystania w innych dziełach.