Przemysław Michał Szubartowicz (ur. 30 stycznia 1976) – polski dziennikarz radiowy i telewizyjny, publicysta, felietonista, poeta i krytyk literacki, członek Towarzystwa Dziennikarskiego.
Życiorys We wczesnej młodości zajmował się pisaniem wierszy. Był redaktorem pisma „Krzywe Koło Literatury”, publikował na łamach pisma „Wiadomości Kulturalne”, gdzie patronował mu Leszek ŻulińskiPaweł Dunin-Wąsowicz, Krzysztof Varga Parnas bis. Słownik literatury polskiej urodzonej po 1960 wyd. Lampa i Iskra Boża, Warszawa 1998, s. 196–197.. W 1993 wydał arkusz Poeta ma tylko chwilę, w 1994 tomy Do samotności jest przedmowa i Niedokarmianie ptaków, w 1996 tom Wnętrze kamienia, w 2001 tom Wieża z kurzuPrzemysław Szubartowicz w Polskiej Bibliografii Literackiej.. Przez autorów Parnasu bis. Słownika literatury polskiej urodzonej po 1960 nazwany „dobrym i oryginalnym poetą”, wylansowanym jednak jako „poeta lewicowy” i stąd ignorowanym przez „nielewicowe media kulturalne”. Jednak Marcin Pieszczyk pisał o poezji Szubartowicza na łamach „Frondy” (1995 nr 4/5), że jest to „swoisty głos pokolenia – przeciwstawienie się ascetycznej do bólu liryce starszego pokolenia, na przykład Różewicza i Szymborskiej”. Publikował też m.in. w „Przeglądzie Filozoficznym”, „Lampie i Iskrze Bożej”, „Pracowni” i „Dykcji”. Od 1997 pracował w „Trybunie”.