Wszystko to sprawiało, że reżim Wschodniej Dynastii Wei był przeżarty korupcją, a taka polityka była możliwa jedynie dzięki zasobom jakich dostarczała rozwinięta gospodarka terenów znajdujących się pod panowaniem dynastii.
Polityka zagraniczna Wschodniej Dynastii Wei była zdominowana przez konflikt z Zachodnią dynastią Wei, która zajmowała strategiczny region , ze stolicą w Chang’anie (dzis. Xi’an). W roku 537 Gao Huan zaatakował Guanzhong, jednak jego armia poniosła klęskę podczas próby przekroczenia przełęczy Tongguan. Podczas kolejnej próby pokonania Yuwen Taia, podjętej jeszcze jesienią tego samego roku, armia Gao Huana została ponownie pokonana w bitwie pod Shayuan. W rezultacie tych zwycięstw Zachodniemu Wei udało się zająć część zachodniego Henanu i południowo-wschodni róg Shanxi. Kiedy jednak w roku 538 siły Zachodniego Wei zaatakowały rejon Luoyang zostały pokonane 13 września 538 roku w bitwie pod Heqiao i wycofały się w nieładzie. Inicjatywa ponownie przeszła w ręce Gao Huana, który w roku 542 zaatakował wzdłuż rzeki Fen, późną jesienią szturmując twierdzę Yubi (dzis. ), ostatecznie musiał się jednak wycofać z powodu pogarszającej się pogody. W roku 543 Yuwen Tai ponownie pomaszerował na Luoyang, jednak i tym razem poniósł klęskę.