mały|Grób Marka Eminowicza na cmentarzu Rakowickim Marek Eminowicz, pseud. „Emin” (ur. 11 grudnia 1933 w Krakowie, zm. 13 stycznia 2013 tamże) – polski historyk, nauczyciel i działacz społeczny pochodzenia ormiańskiego.

Życiorys Urodził się 11 grudnia 1933 w Krakowie jako najstarsze dziecko i jedyny syn Juliusza Eminowicza i Marii z domu Weiss. Pochodził z ormiańskiego rodu od kilku wieków mieszkającego na ziemiach polskich. Jego przodkowie walczyli w polskich powstaniach czy w obronie Lwowa. Jego pradziad Wincenty był twórcą krakowskiej straży pożarnej.

Dzieciństwo spędził w Michałowej koło Dobromila, od 1938 mieszkał w Starym Sączu. Jego ojciec został w 1942 aresztowany przez Niemców i zginął w Auschwitz-Birkenau.

Po II wojnie światowej powrócił z matką do Krakowa. Rozpoczął naukę w Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego, gdzie w 1950 założył wraz z kolegami Związek Walczącej Młodzieży Polskiej. Organizacja została wykryta dwa lata później, a jej członków aresztowano. Za przynależność do antykomunistycznej organizacji konspiracyjnej Eminowicz został skazany na siedem lat więzienia. Karę odbywał w więzieniach w Jaworznie i Tarnowie. Na wolność wyszedł w 1955;