Nie było to jednak w smak władzom galicyjskiej guberni, w 1834 (już po opuszczeniu przez Turowskiego Przemyśla) wszczęto śledztwo w sprawie Towarzystwa, które ciągnęło się przez kolejne trzy lata i skończyło się dla Turowskiego tygodniem aresztu. mały|Zakład Narodowy im. Ossolińskich we Lwowie, w którym do 1836 pracował Turowski (pocztówka z 1906)

Okres pracy w Ossolineum W połowie 1832 roku Turowski wyjechał do Sanoka, a rok później przeniósł się do Lwowa, w którym początkowo zarabiał jako prywatny nauczyciel języka polskiego. W listopadzie 1833 rozpoczął pracę praktykanta w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich. Praca ta, podjęta za dyrektury Konstantego Słotwińskiego ujawniła niezwykłą energię młodego literata, który zasypywał swoich pracodawców niezliczonymi pomysłami na nowe projekty (jak sam pisał w liście do przełożonego: „We dniu mamy 24 godzin, radbym zatem przynajmniej 14 na czymś użytecznym trawić”). To właśnie wtedy Turowski zainteresował się folklorem i rozpoczął wędrówki etnograficzne po ziemi przemyskiej i sanockiej, zbierając bajki, opowieści i przysłowia ludu ukraińskiego. Dokonał też przekładu na język małoruski utworu Sąd Libuszy z „odkrytego” wówczas Rękopisu zielonogórskiego, rzekomego pomnika staroczeskiego piśmiennictwa, a w rzeczywistości charakterystycznej dla epoki romantyzmu mistyfikacji.