W okresie stanu wojennego zatrudniał osoby zwalniane z pracy przez komunistów. W latach 1986–1988 był dyrektorem poznańskiego Oddziału Wojewódzkiego NBP. W 1988 przeszedł do PKO BP (po wyłączeniu tego banku ze struktur NBP), gdzie doszedł do stanowiska dyrektora Oddziału Regionalnego w Poznaniu (zaczynał od kierowania I Oddziałem w Poznaniu na Placu Wolności - wówczas największym w Polsce). W 1991 był współzałożycielem Fundacji Rozwoju Miasta PoznaniaFundacja Rozwoju Miasta Poznania, Akt założycielski. W latach 1992–1993 był członkiem zarządu tego banku - pełnomocnikiem do spraw restrukturyzacji (entuzjastycznie wprowadzał zmiany inicjowane przez Władysława Bakę). Aktywnie współuczestniczył w informatyzacji polskiego sektora bankowego, zwłaszcza NBP i PKO BP. W regionie wielkopolskim był odpowiedzialny za stworzenie nowoczesnej, jak na ówczesne standardy, sieci placówek PKO BP. W 1991 i 1995 przebywał w Chicago na szkoleniach menedżerskich. Jest autorem publikacji Informatyzacja banku (1978). Amatorsko uprawiał żeglarstwo, samodzielnie współkonstruował jachty. W latach 2010–2013 był przewodniczącym Stowarzyszenia Absolwentów UAM (od 2013 do 2016 - wiceprzewodniczącym)SAUAM, Władze SAUAM.