U samca przednie gonopody mają smukły wyrostek mezalny dłuższy niż położony między nimi, wydłużony w trójkątny wyrostek sternit; ich telopodit jest wyraźnie dłuższy od wyrostka mezalnego i sam ma duży, zaokrąglony wyrostek oraz trójkątny processus retorsis. W tylnej parze gonopodów samca koksyty są pozbawione wyrostków i oddzielone cienkim szwem od ustawionych równolegle do siebie i w tej samej osi co koksyty telopoditów. Owe telopodity są duże, zaokrąglone, całkiem zesklerotyzowane, pozbawione wyrostków i ostrych krawędzi, o bocznej krawędzi wystającej ponad krawędź pośrodkową, która ma po stronie przedniej błoniastą zmarszczkę. Biegnący pośrodkową krawędzią tylnego gonopodu kanał nasienny rozdziela się tuż przed jego wierzchołkiem na błoniaste zmarszczki.
Wij endemiczny dla Madagaskaru, znany tylko z północnej części Parku Narodowego Andohahela, gdzie zasiedla górskie lasy deszczowe. Jedyne znane stanowisko leży na 1200 m n.p.m. Występuje sympatrycznie z Aphistogoniulus. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody umieszcza go w Czerwonej księdze