Dwie koncentryczne procesje na schodach wykorzystują wystarczająco dużo ludzi, aby podkreślić brak pionowego wzniesienia i upadku. Ponadto, ze względu na zwięzłość tunik noszonych przez ludzi wyraźnie widać, że niektórzy idą w górę, a inni schodzą. Struktura ta jest osadzona w działalności człowieka. Pokazując niezobowiązujący rytuał tego, co Escher nazywa sektą "nieznaną", Escher dodał atmosferę tajemnicy do ludzi, którzy wspinają się i schodzą po schodach. Dlatego same schody stają się częścią tego tajemniczego wyglądu. Są to „wolni” ludzie, o których Escher powiedział: „Na razie ludzie odmawiają udziału w ćwiczeniach związanych z chodzeniem po schodach. Nie mają w ogóle z tego powodu żadnego pożytku, ale bez wątpienia prędzej czy później zostaną oni pociągnięci do odpowiedzialności za błędy związane z ich niezgodnością”.
Escher sugeruje, że nie tylko praca, ale i życie tych mnichów odbywa się w nieuchronnym, przymusowym i dziwacznym środowisku. Innym możliwym źródłem ludzkiego wyglądu jest holenderski idiom „praca mnicha”, który odnosi się do długiej i powtarzalnej pracy, bez żadnych praktycznych celów i rezultatów, a tym samym do czegoś zupełnie bezużytecznego.
Dwa wcześniejsze druki Eschera, na których znajdują się schody, to Dom Schodów i Relatywność.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Escher in het Paleis (oficjalna strona)
Kategoria:Złudzenie optyczne Kategoria:Schody