Státní archeologický ústav) pod przewodnictwem Jaroslava Böhma oraz Muzeum Morawskie (cz. Moravské zemské muzeum) w Brnie reprezentowane przez Josefa Skutila. Przy szeroko i pioniersko pojętych pracach (badacze realizowali pierwsze kompleksowe badania w historii czechosłowackiej archeologii) zostały odsłonięte rozległe powierzchnie wewnątrz obwałowań, zostały zbadane zewnętrzne i wewnętrzne fortyfikacje łącznie z bramą wjazdową do podgrodzia. Wielki nacisk został położony na dokładną dokumentację terenową, jak również na współpracę z innymi specjalistami, przede wszystkim reprezentantami nauk przyrodniczych (np. badania materiału kostnego i roślinnego, kopalnych gleb, analiza szklanych przedmiotów i grafitowej ceramiki, wykonanie zdjęć lotniczych – po raz pierwszy wykonane na ziemiach czeskich). Badania zostały przerwane w wyniku burzliwych wydarzeń roku 1938 – układ monachijski i rozbiór Czechosłowacji, a później drugą wojnę światową. Dopiero w latach 60. i 70. XX w. badania na terenie oppidum prowadził Jiří Meduna, a w latach 80. Miloš Čižmář, który nawiązał do wcześniejszych odkryć.