Tory szerokie wymagają większych promieni łuków, a tory wąskie mniejszych. Stąd wąskie tory są wskazane w trudnych terenach, np. w terenie górzystym lub leśnym.
Szerokość nominalna toru to odległość między główkami szyny mierzona poniżej górnej powierzchni główki szyny na odcinkach prostych i w łukach o promieniu nie mniejszym od . Ponieważ na kolei nie stosuje się mechanizmu różnicowego, problem przebywania różnej drogi przez koła na łukach rozwiązano w ten sposób, że średnica kół zmniejsza się na zewnątrz – na łukach wewnętrzne koło opiera się na szynie częścią o mniejszej średnicy. Aby to umożliwić, szyny oddala się o (dane dla toru o szerokości ):
Promień [m] Poszerzenie [mm] R ≥ 250 0 200 ≤ R < 250 10 160 ≤ R < 180 20 R < 160 25
Czasami stosuje się w konstrukcji toru trzecią szynę o różnym przeznaczeniu. W Szwajcarii jest wiele linii z trzecią szyną zębatą, dzięki której pociągi mogą pokonywać strome wzniesienia. W San Francisco w zagłębieniu między szynami znajduje się lina, na której zaciskają się kleszcze tramwaju zwanego cablecar, który nie ma silnika.
Trzy lub cztery szyny, przeważnie na wspólnych podkładach, występują w splocie, ale w danej chwili ruch pociągu odbywa się tylko po dwóch szynach.