Zahorce (biał. Загорцы, ros. Загорцы) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Radoszkowice.
Dawniej używana nazwa – Skołubiszcze.
Historia W czasach zaborów wieś w gminie Chocieńczyce, w powiecie wilejskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku liczyła 72 mieszkańców w 8 domach. Należała do dóbr Zahorce, własność Hrehorowiczów.
W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)., w powiecie wilejskim, od 1927 roku w powiecie mołodeckim, w gminie Radoszkowice.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 294 osoby, 1 była wyznania rzymskokatolickiego, 287 prawosławnego a 6 mojżeszowego. Jednocześnie 209 mieszkańców zadeklarowało polską, 84 białoruską a 1 żydowską przynależność narodową. Było tu 57 budynków mieszkalnych. W 1931 w 66 domach zamieszkiwało 321 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Radoszkowicach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Krasnem i Okręgowy w Wilnie;