W subhymenium strzępki podobne, ale krótsze i częściej rozgałęziające się. Brak typowych cystyd, ale występują pęcherzykowato lub butelkowato rozdęte cystydiole. Podstawki maczugowate, wąskie w nasadzie, rzadziej prawie cylindryczne, ze sprzążką bazalną i 4 sterygmami. Mają rozmiar (13–)17–29(–33) × (5–)5,5–7,5(–8,5) µm. Zarodniki elipsoidalne z zaokrągloną stroną brzuszną, lub podłużne, ze zmienną liczbą amyloidalnych gutuli. Mają rozmiary (5), 5,7–7,8 (–8,3) × (3,4–) 3,7–4,7 (–5,1) µm.
Występowanie Znany jest na nielicznych stanowiskach w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W Europie najliczniej występuje na Półwyspie Skandynawskim. W Polsce znany tylko z dwóch stanowisk; koło Elbląga (1925 r.) i w Puszczy Białowieskiej (1965 r.). Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający.
Rozwija się na drewnie drzew iglastych. W Polsce notowany na świerku pospolitym i sośnie zwyczajnej, w Ameryce Północne także na modrzewiu, choinie i daglezji.
Gatunki podobne Charakterystycznymi cechami sprzążkownicy jedwabistej są: miękki i różowawolawendowy owocnik, luźno splecione strzępki z licznymi odgałęzieniami i bardzo liczne sprzążki. Miękki owocnik mają też sprzążkownica białożółtawa (Poria albolutescens) i włóknica sznurowata (Fibroporia vaillantii), ale wyraźnie odróżniają się kolorem i ryzomorfami.
Przypisy
Kategoria:Amylocorticiaceae Kategoria:Mykobiota Polski