Biologia i występowanie Przedstawiciele rodzaju zamieszkują Palearktykę i Nearktykę, przy czym tę drugą oba gatunki, a tę pierwszą tylko T. longimana, znany również z Polski (zobacz: Tanypezidae Polski). Zasiedlają wilgotne lasy liściaste i mieszane, zwłaszcza nad ciekami wodnymi.
Bionomia jest słabo poznana i jakiekolwiek dane dotyczą tylko T. longimana. Larwy tego gatunku są prawdopodobnie saproksylofagami, rozwijającymi się w butwiejącym drewnie. Owady dorosłe spotyka się na niskiej roślinności w sąsiedztwie martwych, leżących drzew i gnijących pniaków.
Systematyka Rodzaj ten został wprowadzony w 1820 roku przez Carla Fredericka Falléna dla pojedynczego gatunku. W 1903 roku Friedrich Georg Hendel wyróżnił w jego obrębie podrodzaj Neotanypeza, który obecnie traktowany jest jako odrębny rodzaj, stanowiący według wyników analizy filogenetycznej Owena Lonsdale’a grupę siostrzaną dla rodzaju Tanypeza. Do rodzaju Tanypeza należą dwa opisane gatunki:
Tanypeza longimana Fallén, 1820 Tanypeza picticornis Knab et Shannon, 1916
Klucz do oznaczania obu gatunków został opublikowany w 1965 roku przez George’a C. Steyskala.
Przypisy
Kategoria:Tanypezidae Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1820 roku