Dwór Dwór Kluczewskich spalił się w połowie XIX wieku. Na jego miejscu Jacuńscy wznieśli nowy dom. Był to parterowy, drewniany, tynkowany na biało budynek na planie szerokiego prostokąta, przykryty wysokim, gładkim, dwuspadowym dachem. Środkowa część była dwukondygnacyjna, przed nią szeroki portyk w wielkim porządku zwieńczony trójkątnym przyczółkiem podpartym sześcioma kolumnami. Od strony ogrodu do domu przylegał szeroki taras. Wnętrze miało układ dwutraktowy, z korytarzem dzielącym dwa trakty w lewej części domu, która pełniła rolę mieszkalną. Prawa strona miała charakter reprezentacyjny. Narożny salon miał powierzchnię 60 m². W centralnej części od strony ogrodu była jadalnia. We wszystkich reprezentacyjnych pokojach drzwi były wykonane z palisandru.
Po lewej stronie dworu stała drewniana oficyna jeszcze z czasów Kluczewskich, z dwoma kolumnowymi gankami, a dalej zabytkowy lamus, wędzarnia i oranżeria. Przed dworem był duży, okrągły gazon. Dom i inne zabudowania otaczały stare, w tym ponaddwustuletnie drzewa, głównie klony i lipy.