Od 24 czerwca 1938 w stopniu podinspektora sprawował stanowisko naczelnika Wydziału I Organizacyjno-Szkoleniowego Komendy Głównej PP, pełniąc je do czasu wybuchu II wojny światowej we wrześniu 1939. Ukończył studia uzyskując tytuł magistra. Publikował w branżowym czasopiśmie „Przegląd Policyjny”.
Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów i był osadzony w obozie jenieckim w Starobielsku. Został przewieziony w głąb ZSRR i zmarł w 1941 w Samarkandzie.
Był żonaty z Janiną z domu Poplatek (1893–1974), z którą miał córkę Marię (1923–2007), żonę Jana Ekiera, matkę Stanisława i Jakuba.
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (13 grudnia 1928)M.P. z 1928 r. nr 290, poz. 702 „za zasługi na polu bezpieczeństwa publicznego”. Srebrny Medal Waleczności 1 klasy (Austro-Węgry, przed 1916) Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913 (Austro-Węgry, przed 1917)
Upamiętnienie W ramach Apelu Poległych uczniów sanockiego gimnazjum w publikacji z 1958 Józef Stachowicz podał, że Jakub Hanus zginął podczas II wojny światowej w nieznanym miejscu.