uzyskał również stypendium umożliwiające mu kontynuację studiów. W 1880 wyjechał na roczny pobyt do Paryża, następnie przeniósł się do Rzymu, gdzie przebywał pięć lat. W 1886 powrócił do Warszawy, gdzie otworzył szkołę malarstwa dla kobiet i ożenił się z Bronisławą Malinowską – portrecistką i malarką kompozycji kwiatowych. thumb|200px|Dawid grający na harfie (1881) Twórczość Był twórcą poprawnych akademickich przedstawień o widocznie teatralnej kompozycji, początkowo wyrażając się w tematyce religijnej. W trakcie pobytu w Rzymie zainteresował się tematyką antyczną, przedstawiając sceny z czasów starożytnego Rzymu. Po powrocie do Warszawy podjął i rodzimą tematykę historyczną (1886), malując m.in. sceny z dziejów Polski w epoce piastowskiej. Ponadto tworzył sceny rodzajowe z życia wsi oraz pejzaże; był również wziętym portrecistą. Prace swe wystawiał m.in. w warszawskim salonie Krywulta.

Do jego najważniejszych prac można zaliczyć: Chrystus i jawnogrzesznica, Columbarium, Dawid grający na harfie, Ofiary Tyberiusza, Wyspa syren, Maskarada, Przy pieleniu, Protektorowie sztuki, W ogrodzie.

Przypisy