W lipcu został przeniesiony do dyspozycji Szefostwa Lotnictwa Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego, następnie, już jako oficer inspekcyjny przy Sztabie Generalnym formułował alarmujące raporty dotyczące stanu polskiego lotnictwa.
Po ukończeniu wojny polsko-bolszewickiej – w lipcu 1921 otrzymał misję sformowania 2 pułku lotniczego, którego został pierwszym dowódcą, pełnił obowiązki do maja 1923, kiedy nowym dowódcą mianowano podpułkownika Jerzego Borejszę. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. 24 marca 1923 mianowany zastępcą kierownika Centralnych Zakładów Lotniczych w Warszawie. 31 lipca 1923 roku został przeniesiony do Rezerwy Oficerów Sztabowych przy Dowództwie Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie. Jego oddziałem macierzystym był w dalszym ciągu 2 pułk lotniczy. Z dniem 1 marca 1924 roku został przydzielony do dyspozycji dowódcy 2 pułku lotniczego, jako oficer nadetatowy, do czasu zakończenia postępowania superrewizyjnego. Z dniem 31 sierpnia 1924 roku został przeniesiony w stan spoczynku z powodu trwałej niezdolności do służby wojskowej stwierdzonej na podstawie przeprowadzonej superrewizji. Mieszkał wówczas w Krakowie przy ul.