Strzępki kontekstu o szerokości 5–10 μm, mniej więcej równoległe do podłoża, w dojrzałych owocnikach słabo rozgałęzione, poskręcane, ze sprzążkami pojedynczymi, występującymi w parach lub kręgach. Cystydy bardzo liczne, łatwo widoczne pod mikroskopem. Nadają hymenium aksamitną strukturę. Osiągają długość 100 μm lub większą i średnicę 10–15 μm. Mają kształt prawie cylindryczny lub niemal wrzecionowaty. Podstawki o rozmiarach 30-35 × 4–6 μm, przeważnie z 4 sterygmami i bez sprzążki bazalnej. Bazydiospory o rozmiarach 5-7 × 2,5–3 μm, czasami trafiają się dłuższe, zazwyczaj jednak są krótsze od 6 μm. Są wąsko elipsoidalne, lub mniej więcej cylindryczne, cienkościenne, gładkie. Rozmnażanie Prawdopodobnie jest homotaliczny. Gatunki podobne Często mylona jest z korownicą gładką Phanerochaete laevis. Podobne są także niektóre inne gatunki korownic (np. korownica kremowa Phanerochaete sordida) i powłocznic (np. powłocznica osikowa Peniophora polygonia). Korownicę aksamitną łatwo od nich odróżnić, gdyż ma wyjątkowo duże cystydy, widoczne przez lupę 20 ×.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Korownica aksamitna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.