Dotyczy to następujących spółgłosek, które mają swoje bezdźwięczne odpowiedniki:
+ Pary spółgłosek dźwięcznych i bezdźwięcznych spółgłoski dźwięczne б [] в [] г [] д [] ж [] з [] spółgłoski bezdźwięczne п [] ф [] к [] т [] ш [] с []
Podobne zjawisko zachodzi przed spółgłoskami bezdźwięcznymi w śródgłosie i w połączeniach przyimków podstawowych z innymi słowami, np. ни́зко [], в том [].
Przed spółgłoskami dźwięcznymi (z wyjątkiem [], [], [], [], [] i ich zmiękczonych odpowiedników) w śródgłosie i w połączeniach przyimków podstawowych z innymi słowami dochodzi do udźwięczniania spółgłosek bezdźwięcznych, np. экза́мен [], с багажóм [].
Akcent W języku rosyjskim występuje akcent swobodny – może padać na sylabę o różnej pozycji w różnych wyrazach, np. рестора́н, ка́чество, учи́тель. Akcent ten jest ponadto ruchomy i w różnych formach gramatycznych danego słowa może zmieniać swe położenie, np. до́ктор – доктора́.
Niektóre słowa różnią się wyłącznie miejscem akcentu, a więc ich znaczenie uzależnione jest od jego pozycji, np. мука́ → mąka, му́ка → męka. Jednak poza tekstami do nauki języka rosyjskiego i słownikami akcenty w słowach rosyjskich normalnie nie są zaznaczane.