Ogółem w wyniku eksplozji i pożaru zginęło szesnaście, siedemnaście lub osiemnaście osób. Na znajdującej się w Luboniu tablicy pamiątkowej poświęconej ofiarom katastrofy znajduje się 17 nazwisk. Dziesięciu ludzi odniosło obrażenia. Dogaszanie pogorzeliska trwało kilka dni. Straty materialne wyceniono na łączną kwotę 28 milionów ówczesnych złotych.
Następstwa Mimo tego, że trudno było wskazać bezpośrednich winnych katastrofy, sąd skazał za nieumyślne spowodowanie śmierci: dyrektora naczelnego Zakładów Ziemniaczanych – inż. Tadeusza Bęcia (kara 3 lat pozbawienia wolności), dyrektora do spraw technicznych – Zdzisława Ostaszewskiego (kara 2 lat pozbawienia wolności), kierownika Zakładu Luboń I (kara 2 lat pozbawienia wolności), wicedyrektora do spraw technicznych – Konrada Byszewskiego (kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności).
Zakład odbudowano od podstaw w innym miejscu. Pozostałą w ziemi dekstrynę pozostawiono na miejscu i zasypano ziemią.
22 lutego 1973 roku w miejscu zdarzenia odsłonięto pomnik upamiętniający ofiary katastrofy.
Ofiary katastrofy
Przypisy
Linki zewnętrzne Audycja , Ratajska Telewizja Kablowa
Kategoria:Pożary w Polsce Kategoria:Eksplozje w Polsce Kategoria:Katastrofy w Polsce w latach 1971–1980 Kategoria:Katastrofy w 1972 Wybuch dekstryny w Luboniu Wybuch dekstryny w Luboniu Kategoria:Katastrofy przemysłowe w Polsce