Koniugacja III labor, labi, lapsus sum – pośliznąć się: Puella in via glaciata lapsa est – Dziewczynka pośliznęła się na oblodzonej drodze. proficiscor, proficisci, profectus sum – wyruszać: Navis mane proficiscitur – Statek wyruszy rano. sequor, sequi, secutus sum – iść za kimś: Puer felem sequebatur – Chłopiec szedł za kotem.
Koniugacja IV opperior, opperiri, oppertus sum – czekać: Exercitus auxilium opperiebatur – wojska czekały na posiłki. mentior, mentiri, mentitus sum – kłamać: Magister discipulos mentitus est – Nauczyciel okłamał uczniów.
Czasownik orior, oriri, ortus sum (powstawać) przyjmuje większość form III koniugacji, w konjunktiwie imperfectum może przyjmować formy orerer lub charakterystyczną dla koniugacji IV formę orirer.
Zachowane formy strony czynnej Verba deponentia mają następujące zachowane formy strony czynnej: imiesłów czynny czasu teraźniejszego: hortans, oriens imiesłów czynny czasu przyszłego: hortaturus bezokolicznik czynny czasu przyszłego: hortaturum esse gerundium: hortandi, oriendi supinum: hortatum, hortatu Imiesłów bierny czasu przyszłego ma znaczenie bierne: hortandus – ten, który ma być upomniany, ten, którego trzeba zachęcić.