W bardzo szybkim tempie bractwo zyskało rozgłos i popularność na całym Śląsku oraz na terenie Europy, czego dowodem jest wielka liczba braci i sióstr stale zapisywanych do tej konfraterni. W ciągu pierwszych 25 lat istnienia bractwo miało 43 tys. członków, a w szczytowym okresie - na początku XVIII w. - liczyło ok. 100 tys. osóbAntoni Kiełbasa, Związki między klasztorami cysterskimi w Krzeszowie i Trzebnicy. Wybrane zagadnienia z XVII i XVIII wieku, [w:] H. Dziurla i K. Bobowski, Krzeszów uświęcony łaską, Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1997 r., s. 189 - 190. . Jednak po pewnym czasie Bractwo przestało istnieć z bliżej nieokreślonych powodów. Biskup legnicki Tadeusz Rybak, w oparciu o adhortację apostolską o św. Józefie i jego posłannictwie w życiu Chrystusa i Kościoła Redemptoris Custos papieża Jana Pawła II, dekretem z 19 marca 1995 r. ustanowił ponownie religijną wspólnotę Bractwa św. Józefa z siedzibą w Krzeszowie, którego opiekunem i rektorem został ksiądz infułat Władysław BochnakKs. Władysław Bochnak, Konfraternia św. Józefa w Krzeszowie w Dziedzictwo wiary Diecezji Legnickiej - red. ks. Stanisław Araszczuk, str.