Parafia Najświętszej Maryi Panny Łaskawej w Zadorożu (biał. Парафія Найсвяцейшай Маці Божай Ласкавай у Задарожжы) – parafia rzymskokatolicka w Zadorożu. Należy do dekanatu głębockiego diecezji witebskiej. Fundusz parafialny zatwierdził król Zygmunt III Waza w 1601 r.
Historia Drewniany kościół ufundował wojski połocki Piotr Orzechowski, dzierżawca dóbr królewskich Zadoroże. Ufundował również utrzymanie plebana i sług kościelnych. W 1601 roku król Zygmunt III Waza zatwierdził fundusz parafialny i darował parafii wieś Zadoroże grunt Glińskich Krukowszczyznę. W 1733 roku wybudowano świątynię Najświętszej Maryi Panny Łaskawej. W 1744 roku parafia znajdowała się w dekanacie połockim diecezji wileńskiej. Posiadała kościół filialny w Proszkowej. W 1781 roku parafia liczyła 1213 wiernych, w szkole parafialnej uczyło się 9 uczniów. W 1843 roku posiadała kaplicę w Łużkach (dwór), we wsiach Ulim i Baldów. W 440 domach mieszkało 3884 katolików. W 1872 parafia posiadała filię w Borysowiczach (Boryskowiczach) (ob. Proszkowo), kaplice w Krukowszczyźnie i cmentarną w Zadorożu. W 1902 roku świątynia spłonęła. W latach 1907–1910 wybudowano z cegły nowy kościół. 26 października 1910 roku został poświęcony przez proboszcza ks. Antoniego Walentynowicza, który został następnie usunięty z probostwa przez władze carskie.