Wojciech Szmyd SJ (ur. 19 kwietnia 1874 w Starej Wsi, zm. 16 maja 1938 tamże) – polski duchowny rzymskokatolicki, jezuita, profesor teologii moralnej i prawa kanonicznego.
thumb|240px|Kaplica grobowa jezuitów w Starej Wsi Życiorys Urodził się 19 kwietnia 1874 w Starej Wsi w chłopskiej rodzinie Jana i Anny z domu Piecuch. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Starej Wsi. Od 1886 do 1890 kształcił się w C. K. Gimnazjum w Sanoku kończąc cztery klasy. W dniu 28 lipca 1890 wstąpił do zakonu jezuitów w rodzinnej Starej Wsi, gdzie ukończył dwuletni nowicjat w 1892. W dniu 10 sierpnia 1892 złożył pierwsze śluby zakonne.
Od 1892 do 1894 odbywał studia w kolegium starowiejskim jezuitów („humaniora”), od 1894 do 1895 retorykę, następnie studiował filozofię na zakonnym wydziale w Nowym Sączu od 1895 do 1898, teologię na zakonnym wydziale w Krakowie od 1898 do 1902. W dniu 21 maja 1902 zdał egzamin, po czym uzyskał tytuł doktora z zakresu filozofii i teologii. Po latach 3 stycznia 1923 otrzymał dyplomy doktoratów wydane przez Papieski Uniwersytet Gregoriański w Rzymie. Następnie pogłębiał wiedzę z teologii moralnej: od 1902 do 1903 w Krakowie, później od 1907 do 1908 w belgijskim Leuven. W dniu 28 czerwca 1901 otrzymał w Krakowie sakrament święceń kapłańskich z rąk bpa Anatola Nowaka.